Co naprawdę nas karmi?

Jesz, bo jesteś głodny? Albo zmęczony? Albo smutny? Albo po prostu dlatego, że jest 13:00 i "pora na lunch"? Ale kiedy ostatnio naprawdę poczułeś jedzenie? Nie pochłonąłeś, nie zjadłeś przy ekranie - tylko po prostu byłeś przy jedzeniu całym sobą?

Żyjemy w czasach, kiedy jedzenie jest wszędzie i jednocześnie dzieje się przy okazji - bo choć talerz mamy przed sobą, myślami jesteśmy już gdzieś indziej. A w efekcie ciało je, ale nie nasyca się. Głód wraca szybciej niż powinien. I relacja z jedzeniem, coraz bardziej przypomina walkę a nie przyjemność.

Na tym spotkaniu wrócimy do źródeł.

Co wspólnie odkryjemy?

Zaczniemy od pytania, które rzadko sobie zadajemy: dlaczego właściwie jemy tak, jak jemy? Przyjrzymy się temu, co współczesność zrobiła z naszym jedzeniem - i co jedzenie robi z nami na poziomie ciała, układu nerwowego i nastroju.

Potem cofniemy się o kilka tysięcy lat - do starożytnych filozofii, które rozumiały jedzenie znacznie szerzej niż my. 

Wejdziemy w świat zmysłów.  Smak, zapach, dotyk, wzrok, a nawet dźwięk: wszystkie biorą udział w tym, jak doświadczamy jedzenia. Gdy wyłączamy zmysły (bo scrollujemy Instagrama, albo jemy w biegu) - wyłączamy też naturalny mechanizm sytości i przyjemności. Nauka mówi to samo, co intuicja: pełne doświadczenie jedzenia zaczyna się od pełnej obecności.

I właśnie tu pojawia się uważne jedzenie - nie jako kolejna dieta ani zestaw restrykcji, ale jako powrót do czegoś, co mamy w sobie od zawsze.

Co zabierzesz ze sobą?

Warsztaty zakończymy wspólną praktyką uważnego jedzenia oraz trzema prostymi technikami, które możesz stosować każdego dnia: przy śniadaniu, w przerwie obiadowej, wieczorem z kolacją.

Nie potrzebujesz żadnego doświadczenia z medytacją. Nie musisz być na "zdrowej diecie". Musisz tylko przyjść i być gotowy na to, że zwykłe jedzenie może być czymś znacznie więcej.

O prowadzącej

Ania, IG: holy.guts.by.ania

Studiuję holistyczne odżywianie, praktykuję uważne jedzenie, gotuję, smakuję, wącham, słucham, odkrywam i obserwuję. Jedzenie to dla mnie znacznie więcej niż zaspokajanie głodu - to radość i ogromna przyjemność, troska o ciało i umysł, okazja do bycia tu i teraz.

Jeśli miałabym jedno życzenie do złotej rybki to poprosiłabym ją, żeby ludzie przestali jeść z rozpraszaczami (telefon, telewizor, komputer) - to naprawdę zrobiłoby ogromną różnicę.